بعد از ظهرهاي روشن بهار دلم مي خواهد جاي ديگري باشم.جايي دور از اينجا كه هستم.تنهام و مي دانم اگر غير از اين بود باز هم تنها بودم.چيزي نيست تا به خاطر نداشتنش حسرت بخورم.به جز اينكه نمي دانم چه چيز كم دارم.چه چيز اين عصر هاي دل انگيز را برايم بي معني كرده با آنكه مي بينم و می دانم زيبا هستند....
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم فروردین 1387ساعت 21:33 توسط سحر
|